Ονειρεύτηκα χτες ότι η μουσική έφευγε από τα δάχτυλά μου, ότι τραβούσε τα μπράτσα μου κι έπρεπε να την αρπάξω, να μην τη χάσω, εγώ που δεν ξέρω να παίζω τίποτε, σηκώθηκα κι άρχισα να χτυπάω στα πλήκτρα σελίδες από το βιβλίο "Μέθοδος πιάνου για παιδιά", το μόνο βιβλίο με νότες που μπορώ κάπως να συλλαβίσω, κι ύστερα βρήκα ένα βίντεο όπου ο καταπληκτικός μας μαέστρος Δημήτρης Μπουζάνης παίζει πιάνο μεταξύ άλλων που κοιμούνται και ξυπνούν με τα μουσικά τους όργανα, τους ζήλεψα για πολλοστή φορά, γέλασα και ήταν σα να ξαναπήρα αγκαλιά τη μουσική, ή να με πήρε εκείνη.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
-
Ο γιος μου ο Ντίνος μου έστειλε ένα μήνυμα καθώς ταξίδευε με το τραίνο για το αεροδρόμιο του Λονδίνου, για να έρθει στην κηδεία της γιαγι... -
Φθινοπωριάζει κανονικά, σαν άλλοτε ή σαν τώρα, που ο βοριάς επεκτείνεται ως τα τέλη Σεπτεμβρίου ενώ όφειλε να αποσυρθεί ήδη από τα τέλη Αυγ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου