Δεν υπάρχει αντίφαση στον τίτλο ΕΛΑΣ μεταξύ του ΕΛΑΣ της Κατοχής και της ΕΛΑΣ της σήμερον. Αν κέρδιζε ο ΕΛΑΣ την εξουσία, θα είχε και την ΕΛΑΣ, την Ελληνική Αστυνομία, το φανταζόμαστε πολύ εύκολα.
Σε ποιον απευθύνεται η νοσταλγία για τον ΕΛΑΣ; Η γενιά που τον έζησε έχει χαθεί σχεδόν τελείως. Υπάρχουμε εμείς οι απόγονοι, μερικοί με τη ρομαντική του εικόνα και τη συναφή πίκρα για την ήττα του, μερικοί με πιο κριτική αντιμετώπιση. Υπάρχουν τα παιδιά μας με ακόμα πιο ρομαντική εικόνα. Ασπρόμαυρες φωτογραφίες ανταρτών με φυσεκλίκια πάνω σε βουνά, γυναίκες και άντρες μαζί. Χαμόγελα, αίσθηση ελευθερίας. Σε αυτή τη νοσταλγία απευθύνεται ο τίτλος. Ο ΕΛΑΣ ξανάρχεται να πάρει το αίμα του πίσω συμβολικά βέβαια, αναίμακτα, και με γένος θηλυκό. Η ΕΛΑΣ, αφού είναι Αριστερά.
Η χρήση τέτοιων συμβόλων δημιουργεί ρομαντική σύνδεση με το παρελθόν, φέρνει την εικόνα χωρίς να τη δείχνει, βουνά, γένια, φυσεκλίκια, γυναίκες και άντρες μαζί. Ωραία. Ξεκινά το παραμύθι, που λέμε και στα παιδιά, προσεχτικά οι φράσεις να ταιριάζουν και να πορευόμαστε.
Σήμερα το πρωί η γειτόνισα μου μιλούσε για τον Τσίπρα σαν θεατής βαριετέ που περιμένει να δει τα νούμερα, τόσο ουδέτερη, τόσο θετική, τόσο κεφάτη. Με εντυπωσίασε η στάση της, αλλά ξέρω ότι την έχουμε συχνά ως ψηφοφόροι, δείξε μου κάτι εντυπωσιακό, όχι δυσάρεστες αλήθειες, κάνε με ξεχαστώ κι από Δευτέρα βλέπουμε.
Στη φωτογραφία η θεία μου που είχε πάει στον ΕΛΑΣ στην Κατοχή, κι όσο κι αν την παρακαλούσα δεν εννοούσε να μου διηγηθεί τίποτε, γιατί έλεγε πως ήθελε να ξεχάσει.
