Το Λονδίνο ψήνεται στους 30 βαθμούς και φαίνεται ότι το ίδιο συμβαίνει και στο Παρίσι. Τη νύχτα με ξύπνησαν τρελαμένα πουλιά που κελαηδούσαν μανιωδώς και αλεπούδες που τσακώνονταν κάτω από το παράθυρο. Κάθε κίνηση στο λιοπύρι είναι όπως όταν εχει στην Αθήνα 40. Θα έπρεπε να μην ασχολούμαστε με τίποτα άλλο παρά με το πώς θα εξηγηθεί και θα αντιμετωπιστεί αυτή η κατάσταση. Αντ’ αυτού οι πολιτικοί λαϊκιζουν όλο και περισσότερο, οι πόλεμοι ανάβουν σα να βιάζονται όλοι να φέρουν γρηγορότερα την καταστροφή ο καθένας όπως μπορεί, και οι ισχυροί- πλούσιοι κλπ νομίζουν ότι θα απομονωθούν με ασφάλεια σε προσεγμένα φρούρια, σε καταφύγια, σε άλλους πλανήτες. Όλο και πιο πηχτή η τυφλότητα της πολιτικής, όλο και πιο ανόητες οι κραυγές της.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Μια παρουσία…
Βράδυ στο Λαύριο. Στην προβλήτα του ρολογιού έχει ωραίο καφενείο, φυσάει, καθόμαστε. Αρχίζει ένα μηχανάκι να πηγαινοέρχεται μαρσάροντας. Σε ...
-
Ο γιος μου ο Ντίνος μου έστειλε ένα μήνυμα καθώς ταξίδευε με το τραίνο για το αεροδρόμιο του Λονδίνου, για να έρθει στην κηδεία της γιαγι... -
Μπούχτισα τους λυρισμούς των καταστροφολόγων. Έχουνε πάρει μια παραδοξολογία του Μπρεχτ και μας βάζουν φωτιά κάθε τρεις και λίγο. Και δεν υπ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου