Εχω τρελαθεί να βλέπω βιντεάκια από αυτό το απίθανο γκαλά ΜΕΤ με τα φοβερά ντυσίματα, το ένα πιο δυσκολοφόρετο από το άλλο, αλλά αχαλίνωτης φαντασίας όλα, μόνο που είδα τοσες πολλές γυναίκες να τις βοηθούν να ανέβουν τη σκάλα που στο τέλος μου φάνηκε ότι παρακολουθώ ένα απέραντο νοσοκομείο, ένα ίδρυμα εκπαίδευσης ατόμων με κινητικά προβλήματα
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Μια παρουσία…
Βράδυ στο Λαύριο. Στην προβλήτα του ρολογιού έχει ωραίο καφενείο, φυσάει, καθόμαστε. Αρχίζει ένα μηχανάκι να πηγαινοέρχεται μαρσάροντας. Σε ...
-
Ο γιος μου ο Ντίνος μου έστειλε ένα μήνυμα καθώς ταξίδευε με το τραίνο για το αεροδρόμιο του Λονδίνου, για να έρθει στην κηδεία της γιαγι... -
Μπούχτισα τους λυρισμούς των καταστροφολόγων. Έχουνε πάρει μια παραδοξολογία του Μπρεχτ και μας βάζουν φωτιά κάθε τρεις και λίγο. Και δεν υπ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου