Αντιλαμβάνομαι τη σημερινή επέτειο πτώσης της Κωνσταντινούπολης ως τελική νίκη της Εκκλησίας επί του κράτους. Έχοντας λοιδορήσει τον αυτοκράτορα Παλαιολογο για την προσπάθεια του να βρει βοήθεια στη Δύση παραδίδοντας τα πρωτεία στους Καθολικούς, οι βυζαντινοί εκκλησιαστικοί προτίμησαν αναφανδόν το τουρκικό σαρικιον που τους έδωσε εξουσία στα πλαίσια του νέου κράτους. Και δεν την άφησαν ποτέ, ας δημιουργήθηκε και η Εκκλησία της Ελλάδος με την Επανάσταση. Κι ακόμα και τώρα δεν ανέχονται να χάσουν προνόμια και αντιστέκονται σθεναρά σε οτιδήποτε τους φανεί ότι τα απειλεί.
Παρασκευή 29 Μαΐου 2026
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Οδύσσειες της στεριάς
Θυμήθηκα τώρα, καθώς βάφω αυτά τα κάγκελα και έρχονται παλιές εικόνες σαν στρώσεις μπογιάς που αποκαλύπτονται αντί απλώς να καλύπτονται, θυμ...
-
Ο γιος μου ο Ντίνος μου έστειλε ένα μήνυμα καθώς ταξίδευε με το τραίνο για το αεροδρόμιο του Λονδίνου, για να έρθει στην κηδεία της γιαγι...
-
Μπούχτισα τους λυρισμούς των καταστροφολόγων. Έχουνε πάρει μια παραδοξολογία του Μπρεχτ και μας βάζουν φωτιά κάθε τρεις και λίγο. Και δεν υπ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου