Στα μαγαζάκια των μουσείων μου τρέχουν τα σάλια. Θέλω όλα τα μαντίλια, τα μαγνητάκια, τα λευκώματα, αλλά προπάντων θέλω όλα τα παιδικά βιβλία. Κάθομαι καμία ωρίτσα και διαβαζω όρθια όσα μπορώ, αλλά δεν συγκρίνεται με την απόλαυση να τα έχεις σπίτι και να τα ξεφυλλίζεις sans cesse les jours de tristesse. Είναι ισχυρα αντικαταθλιπτικά, δείχνουν τον κόσμο όμορφο και εξηγούν απλά τα πάντα. Και στην ουσία, τα μόνα ψώνια που αξίζουν, τα μόνα πράγματα που δεν βρισκεις στην Αθήνα
Παρασκευή 5 Αυγούστου 2022
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Σπιτάκια στο Λαύριο
Το Λαύριο υπήρξε μύθος και ιδέα, αφού εκεί ήταν τα μεταλλεία ασημιού θα μπορούσε να δώσει νέα πλούτη, σκέφτηκαν, έφτιαξαν την εταιρία, έπεσ...
-
Μπούχτισα τους λυρισμούς των καταστροφολόγων. Έχουνε πάρει μια παραδοξολογία του Μπρεχτ και μας βάζουν φωτιά κάθε τρεις και λίγο. Και δεν υπ...
-
Στο Παρίσι είχα αγοράσει αυτό το γαλλικό βιβλίο και το άφησα εκεί να το διαβάσει ο γάλλος φίλος που με φιλοξενούσε. Μου το επέστρεψε πριν λί...

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου