Πικνικ στα πάρκα

 Να δίνεις ραντεβού στο πάρκο. Να τρως με την παρέα σου στο χορτάρι. Ή σε τραπεζια δημόσια. Να εκτιμάς και να απολαμβάνεις το δημόσιο χώρο. Priceless, που λένε και οι τουριστικες διαφημισεις στο αεροδρόμιο. Κάποτε το κάναμε κι εμείς εδώ; Κάτι θυμάμαι, αμυδρά όμως. Πικνικ στα Κούλουμα, αλλά και συναντήσεις στο πάρκο, καθημερινές, χωρίς εορταστική αφορμή. Ταπεράκια με κατιτίς, λίγη ελευθερία στα παιδιά να κινηθούν. Για μένα ήταν απαραίτητη συνήθεια όσο μεγάλωνα τα παιδιά μου, και τα ίδια χρόνια διαπίστωσα ότι εξέλιπε σταδιακά από τις ελληνικές οικογένειες. Τα παιδιά μεγάλωναν κλεισμένα στα σπίτια, το να βγουν έξω κάθε μέρα δεν υπήρχε στις προτεραιότητες.

Υ.γ. άσχετο: αυτές οι διαφημίσεις στο αεροδρόμιο της Αθήνας, δεν είναι η αποθέωση της σάχλας;