Κυριακή 19 Φεβρουαρίου 2023
Δραπετσώνα
Η ανακάλυψη της μέρας. Δραπετσώνα. Πάρκα αναψυχής εκεί που πρώτα δούλευαν τα εργοστάσια λιπασμάτων, γυαλιού, πλατείες εκεί που ήταν φυλακές, το πονεμένο παρελθόν αποχωρεί αφήνοντας ελάχιστα μνημεία. Τα τραγούδια μένουν μετέωρα, χρειάζονται αναθεώρηση οι στίχοι.
Παραδείγματος χάριν:
Στο καλαθάκι μας
βάλε τα σάντουιτς
Στη Δραπετσώνα αλλάζει ωραία η ζωή
Κράτα το χέρι μου και πάμε αστέρι μου
Στην παραλία να λιαστούμ’ απ΄το πρωί
και
Στη Δραπετσώνα πια για βόλτα ερχόμαστε
κράτα το χέρι μου και πάμε αστέρι μου
Εμείς θα περπατήσουμε πολύ
Επίσης μπορεί να χρησιμοποιηθεί και το τραγούδι για την Ελευσίνα:
Εκεί που μύριζε βενζίνη κι άγρια πίσσα
Κι έβγαζε η γη το μαύρο της πετρέλαιο
Τώρα οικογένειες οργανώνουν το πικνικ τους
Και τα πουλιά πέφτουν να φαν τα ψιχουλάκια τους.
Κοιμήσου Περσεφόνη στην αγκαλιά της γης
Στου κόσμου το μπαλκόνι την άνοιξη να βγεις
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Μια παρουσία…
Βράδυ στο Λαύριο. Στην προβλήτα του ρολογιού έχει ωραίο καφενείο, φυσάει, καθόμαστε. Αρχίζει ένα μηχανάκι να πηγαινοέρχεται μαρσάροντας. Σε ...
-
Ο γιος μου ο Ντίνος μου έστειλε ένα μήνυμα καθώς ταξίδευε με το τραίνο για το αεροδρόμιο του Λονδίνου, για να έρθει στην κηδεία της γιαγι...
-
Μπούχτισα τους λυρισμούς των καταστροφολόγων. Έχουνε πάρει μια παραδοξολογία του Μπρεχτ και μας βάζουν φωτιά κάθε τρεις και λίγο. Και δεν υπ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου