Ti να κάνουμε; (επαναστατικό ερώτημα)
Τι να κάνουμε εμείς οι εθελοντές δάσκαλοι ελληνικής γλώσσας σε μετανάστες, τώρα που δεν μπορούμε να πάμε στα σχολεία- ήδη απο πέρισυ, η νέα δημοτική αρχή δεν θεώρησε χρήσιμο να ασχοληθεί με την προσφορά μας, φέτος πλέον ούτε συζήτηση...- ο χώρος που μας φιλοξένησε ως τον Μάρτιο (We need books, πολύγλωσση βιβλιοθήκη και όχι μόνο, στην Κυψέλη, Ευβοίας 7) είναι πραγματικά μικρός, είμαστε κάμποσοι σε ευπαθείς ομάδες, και δεν έχουμε πια δικό μας χώρο;
Διαδικτυακά μαθήματα. Αυτό θα κάνουμε. Δεν το ξέρουμε καλά, τι καλά, καθόλου δεν το ξέρουμε, μια συζήτηση με ανταλλαγή εμπειριών κάναμε μόνο, αλλά θα προχωρήσουμε όσοι μπορούμε, και προχωρώντας θα μαθαίνουμε. Θα συνεχίσουμε λοιπόν με αυτό τον τρόπο τα τμήματα μας των προχωρημένων και θα ξεκινήσουμε μερικά αρχαρίων, με λίγους μαθητές ο καθένας, και για λιγότερη ώρα.
Πάντα ενδιαφερόμαστε για συνδρομή και συνεργασία, πάντα ελπίζουμε στον μεγάλο χορηγό που κάποτε θα μας χαρίσει μια παλιά βίλα στην Κυψέλη να στήσουμε σχολείο, ξενώνα, εστιατόριο και παιδικό σταθμό, περιμένοντας ξεκινάμε αυτό το λίγο που μπορούμε, πιστεύοντας στην κατανόηση, στην ανταλλαγή, στο σεβασμό, στην ενσωμάτωση σαν τρόπο αντιμετώπισης του φόβου και της δυσπιστίας που δημιουργεί η εμφάνιση των ξένων, των φτωχών, των αναγκεμένων, προσφύγων και μεταναστών, πιστεύοντας στην αξία της επικοινωνίας.
Ουφ, πολλά λόγια λέω, η ουσία είναι ότι αν κάποιος σκάει από την ανάγκη να κάνει κάτι, όπως εμείς πριν δεκατρία χρόνια που ξεκινήσαμε τα μαθήματα (περνά ο καιρός...) μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μας, ή να πάρει αυτή την ιδέα απλώς..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου