Η Παναγία των Παρισίων θα ξαναφτιαχτεί, τα παιδάκια της Αφρικής που θα επιβιώσουν από τους λιμούς, θα μπορούν να πηγαίνουν να τη βλέπουν όταν μεγαλώσουν και γίνουν μετανάστες, ή κάνουν τουρισμό. Το Αττικόν πάλι, όχι, αυτό δεν φαίνεται ότι θα ξαναφτιαχτεί, οι ιδιοκτήτες των οικοπέδων δεν τα βρίσκουν με τους δωρητές, ή με το δήμο, ή με δεν ξέρω ποιον, και τα παιδάκια δεν θα μπορούν να πηγαίνουν σινεμά στο Αττικόν και να σηκώνουν το κεφάλι να βλέπουν το ταβάνι του, είτε της Αφρικής τα παιδάκια, είτε της Αθήνας τα παιδάκια. Κανένα παιδάκι, ούτε και μεγάλος.
Παρασκευή 19 Απριλίου 2019
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Μια παρουσία…
Βράδυ στο Λαύριο. Στην προβλήτα του ρολογιού έχει ωραίο καφενείο, φυσάει, καθόμαστε. Αρχίζει ένα μηχανάκι να πηγαινοέρχεται μαρσάροντας. Σε ...
-
Ο γιος μου ο Ντίνος μου έστειλε ένα μήνυμα καθώς ταξίδευε με το τραίνο για το αεροδρόμιο του Λονδίνου, για να έρθει στην κηδεία της γιαγι...
-
Μπούχτισα τους λυρισμούς των καταστροφολόγων. Έχουνε πάρει μια παραδοξολογία του Μπρεχτ και μας βάζουν φωτιά κάθε τρεις και λίγο. Και δεν υπ...


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου