Η Παναγία των Παρισίων θα ξαναφτιαχτεί, τα παιδάκια της Αφρικής που θα επιβιώσουν από τους λιμούς, θα μπορούν να πηγαίνουν να τη βλέπουν όταν μεγαλώσουν και γίνουν μετανάστες, ή κάνουν τουρισμό. Το Αττικόν πάλι, όχι, αυτό δεν φαίνεται ότι θα ξαναφτιαχτεί, οι ιδιοκτήτες των οικοπέδων δεν τα βρίσκουν με τους δωρητές, ή με το δήμο, ή με δεν ξέρω ποιον, και τα παιδάκια δεν θα μπορούν να πηγαίνουν σινεμά στο Αττικόν και να σηκώνουν το κεφάλι να βλέπουν το ταβάνι του, είτε της Αφρικής τα παιδάκια, είτε της Αθήνας τα παιδάκια. Κανένα παιδάκι, ούτε και μεγάλος.
Παρασκευή 19 Απριλίου 2019
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Οδύσσειες της στεριάς
Θυμήθηκα τώρα, καθώς βάφω αυτά τα κάγκελα και έρχονται παλιές εικόνες σαν στρώσεις μπογιάς που αποκαλύπτονται αντί απλώς να καλύπτονται, θυμ...
-
Ο γιος μου ο Ντίνος μου έστειλε ένα μήνυμα καθώς ταξίδευε με το τραίνο για το αεροδρόμιο του Λονδίνου, για να έρθει στην κηδεία της γιαγι...
-
Μπούχτισα τους λυρισμούς των καταστροφολόγων. Έχουνε πάρει μια παραδοξολογία του Μπρεχτ και μας βάζουν φωτιά κάθε τρεις και λίγο. Και δεν υπ...


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου