Μια μέρα με βροχή πήρα τη φωτογραφική μου μηχανή και φωτογράφισα τα ρωμαϊκά μωσαϊκά στον Εθνικό κήπο. Σκέφτηκα ότι θα γυαλίζουν και θα φαίνονται τα χρώματα με τη βροχή, και πράγματι. Τα τόνισα και λίγο στον επεξεργαστή, να ξεχωρίσουν, να τα φανταστούμε όπως θα ήταν στην πολυτελή βίλα της ρωμαϊκής περιόδου, η οποία κράτησε πολύ περισσότερο από τον Χρυσό αιώνα του Περικλή, κι η Αθήνα ευημερούσε ως Οξφόρδη του αρχαίου κόσμου. Το μωσαϊκό είναι υπέροχο, κι αφού διατηρήθηκε τόσους αιώνες δεν θα πάθει τίποτε να μένει εκτεθειμένο έτσι. Καμιά φορά με πιάνει λίγη ανησυχία, αλλά μετά σκέφτομαι πολύ καλύτερα είναι εκεί από το να αποκλειστεί σε κανα μουσείο, ή αποθήκη ή οτιδήποτε. Μακάρι να βρέχει συχνότερα και να το γυαλίζει ωραία.
Τετάρτη 12 Ιουλίου 2017
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Μια παρουσία…
Βράδυ στο Λαύριο. Στην προβλήτα του ρολογιού έχει ωραίο καφενείο, φυσάει, καθόμαστε. Αρχίζει ένα μηχανάκι να πηγαινοέρχεται μαρσάροντας. Σε ...
-
Ο γιος μου ο Ντίνος μου έστειλε ένα μήνυμα καθώς ταξίδευε με το τραίνο για το αεροδρόμιο του Λονδίνου, για να έρθει στην κηδεία της γιαγι...
-
Μπούχτισα τους λυρισμούς των καταστροφολόγων. Έχουνε πάρει μια παραδοξολογία του Μπρεχτ και μας βάζουν φωτιά κάθε τρεις και λίγο. Και δεν υπ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου