Χρειαζόμαστε τελεφερίκ!
O βοριάς καθάρισε την ατμόσφαιρα και βλέπουμε από τη Δράκεια καθαρά μέχρι τα βουνά της Εύβοιας. Δίπλα φαίνεται η θάλασσα, να, θα ανοίξεις την πόρτα και θα βρεθείς κοντά της. Αλλά είναι 10 χιλιόμετρα ο δρόμος με στροφές, και κάθε φορά κατεβαίνοντας και ανεβαίνοντας τα, σκέφτομαι κι ονειρεύομαι τι ωραία θα ήταν να υπήρχε τελεφερίκ για τη συγκοινωνία με τα χωριά του Πηλίου, και να μπορούμε να φτάνουμε σε λίγα λεπτά, χωρίς έγνοια για την οδήγηση, θαυμάζοντας τη θέα.
Συμπληρώνω το σχέδιο με γραμμή τραμ στην παραλία που θα κάνει όλο το γύρο, μέχρι την άλλη πλευρά στο Χορευτό, οπότε, κατεβαίνοντας από κάθε χωριό με τελεφερίκ, παίρνεις το τραμ και πας σε όποια παραλία θέλεις.
Τα όνειρα δεν απαγορεύονται, ακόμα και σε αυτή την αυστηρή χώρα, αυστηρή με τη συμβιβασμένη της πραγματικότητα. Τώρα, πάρτε βαθιά ανάσα όσοι περιμένετε στις ουρές των αυτοκινήτων στον παραλιακό, και κάντε υπομονή ανασαίνοντας τα καυσαέρια των συντρόφων του μαρτυρίου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου