Με συγκίνησε πολύ η ταινία The Choral με τον Ρέιφ Φάινς στο Netflix. Σε μια μικρή βιομηχανική πόλη της Βρετανίας προσπαθεί η τοπική χορωδία να ανεβάσει ένα έργο την εποχή του Α Παγκοσμίου Πολέμου και διαρκώς αποψιλώνεται από άντρες, καθώς τοὺς καλούν στο στρατό, στον πόλεμο, στα χαρακώματα. Πόσο ασφυκτική εκείνη η ατμόσφαιρα υποχρεωτικού πατριωτισμού, όπου οι αντιρρησίες συνείδησης φυλακίζονταν, οι ειρηνιστές θεωρούνταν προδότες και το αποτέλεσμα ήταν το μέγα σφαγείο του 14- 18. Προχώρησαν πολύ έκτοτε οι ευρωπαϊκές χώρες, πήραν τουλάχιστον το μάθημα τους, κατάργησαν την υποχρεωτική θητεία, προσπαθούν ακόμα να ενωθούν. Ναι εμείς εδώ είμαστε λίγο πίσω, ακόμα εγκλωβισμένοι στον ψυχαναγκασμό των υπερπατριωτών. Των δήθεν υπερπατριωτών. Σε εισαγωγικά.
Τέλος πάντων. Ειρήνη υμιν! Καλό Πάσχα
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου