και θα ζούμε μήνες, χρόνια χωρισμένοι,
θα σας χαιρετήσω όλους έναν- ένα
και δεν θέλω να είστε τόσο λυπημένοι.
Στη γιαγιά ένα μπάι, στον παππού ένα τσαο
και στο θείο Ντινο μια σφιχτή αγκαλιά,
μα στο σκύλο ετούτο που εύκολα τον φτάνω,
θα μου περισσέψουν καναδυό φιλιά..
Είναι απαλουλης, είναι τρυφερούλης,
μούκανε παρέα εδώ στα χαμηλά,
κάτω απ τα τραπέζια, πίσω απ τα ντουλάπια,
κι έξω μες τον κήπο, πάνω στα βουνά.
Έχει ωραία τρίχα, είναι μες στη σκόνη,
σ όλο μας το πάρκο που τον κυνηγώ,
κι έτσι εγώ θα πάρω φυλαχτό σπουδαίο,
μόνο λίγο χώμα, χώμα ελληνικό
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου