Τετάρτη 30 Μαΐου 2012
Με Τσίπρα και ΝουΔου
Απ' το παράθυρο μου εγώ δεν βλέπω την Ακρόπολη,
Απ' το παράθυρό μου στέλνω ένα και δύο, και τρία, και τέσσερα φιλιά, που φτάνουν στο λιμάνι ένα και δύο και τρία και τέσσερα πουλιά.
Πώς θέλω απο δω να φύγουν, και το ένα, και τα δυο και τα τρία μου παιδιά,
να ζήσουν όλα τους μακριά και απο την Αθήνα και από τον Πειραιά
Όσο κι αν ψάξω δεν βρίσκω άλλο λιμάνι τρελή να μ' εχει κάνει
δεν βρίσκω άλλη πόλη να μ' έχει φάει όλη
δεν βρίσκω άλλη χώρα να με γεμίζει ψώρα
δεν βρίσκω άλλη γη να μου βγάζει την ψυχή
δεν βρίσκω άλλη γλώσσα να μου τα παίρνει όσα
με κόπο μάζεψα μέσα στο νου και τώρα χάνονται με Τσίπρα και Νουδού
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Μια παρουσία…
Βράδυ στο Λαύριο. Στην προβλήτα του ρολογιού έχει ωραίο καφενείο, φυσάει, καθόμαστε. Αρχίζει ένα μηχανάκι να πηγαινοέρχεται μαρσάροντας. Σε ...
-
Ο γιος μου ο Ντίνος μου έστειλε ένα μήνυμα καθώς ταξίδευε με το τραίνο για το αεροδρόμιο του Λονδίνου, για να έρθει στην κηδεία της γιαγι...
-
Μπούχτισα τους λυρισμούς των καταστροφολόγων. Έχουνε πάρει μια παραδοξολογία του Μπρεχτ και μας βάζουν φωτιά κάθε τρεις και λίγο. Και δεν υπ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου