Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2012

Το κρύο της Αθήνας


Το κρύο της Αθήνας είναι αλλιώτικο, λένε οι ειδικοί. Δηλαδή, ποιοι ειδικοί, αυτοί που έχουν ζήσει σε βόρεια κλίματα. Στο Λονδίνο και στο Παρίσι, όπου τα σπίτια θερμαίνονται με κάποιο τρόπο διαφορετικό, πιο φτηνό, πιο έξυπνο, πιο φιλικό στο χρήστη. Στο Βερολίνο, το Μόναχο τις Βρυξέλλες. Έχουν δίκιο, κοιτάζω το θερμόμετρο, έχει έξω 8ο Κελσίου και στο σπίτι τουρτουρίζουμε. Με δυο ζευγάρια κάλτσες τα πόδια μου πάγωσαν μέσα στις μπότες χτες το βράδυ. Μπας και χρησιμοποιούμε πλακάκια ειδικά για να μεταδίδουν ψυχρότητα στους περιπατητές;
Έχει υγρασία στην Αθήνα, λένε οι ειδικοί. Πώς έγινε αυτό και πότε; Δεν ήταν φημισμένη η Αθήνα για το ξηρό της κλίμα; Θυμάμαι τον παππού μου να παραπονιέται, πόσο θα ήθελε να ζει εδώ, να μην υποφέρει από την υγρασία. Μέχρι και στο σχολικό βιβλίο Ιστορίας το έγραφε, ότι έχει ξηρό κλίμα η Αθήνα. Ιστορικό ξηρό κλίμα. Μήπως έχουν δίκιο αυτοί που λένε ότι φταίει η οικοδόμηση, το χώμα που δεν υπάρχει πουθενά να απορροφά την υγρασία, τα σκεπασμένα ποτάμια, όλη αυτή η οικοδομική επίθεση στο καναλιζαρισμένο υγρό στοιχείο που το διέχυσε παντού και μας εκδικείται τώρα με πανταχόθεν αντεπίθεση;
Το κρύο της Αθήνας είναι αφόρητο. Δεν έχει ακόμα γραφτεί στο σχολικό βιβλίο, αλλά έχει γίνει υγρή πια η ιστορικά ξηρή πόλη. Αλλά μπορεί να φταίει ότι περπατώντας πρέπει υποχρεωτικά να κοιτάς κάτω, μην πατήσεις κανένα σκυλοκούραδο, ή λειωμένο φύλλο, ή σπασμένο μάρμαρο και βρεθείς κάτω. Τα οργωμένα πεζοδρόμια και τα ανώμαλα οδοστρώματα ως διαρκές περιπατητικό θέαμα δεν είναι ό,τι καλύτερο για να σου ζεσταίνει την καρδιά.
Είναι που μας κακομαθαίνει κι η λιακάδα. Δεν αντέχουμε τη συννεφιά, η οποία επιπλέον σκοτεινιάζει τα στενά όπου αποφασίσαμε σε ιστορικούς χρόνους να κατοικούμε. Δε σου ζεσταίνει την καρδιά κι αυτή η σκοτεινιά με τα ξεφλουδισμένα τσιμέντα.
Κι έπειτα είναι το κρύο των διαμερισμάτων το αθεράπευτο. Αυτή η καταπληκτική ιδέα της κεντρικής θέρμανσης, του πετρελαίου και του αερίου που πρέπει να μοιράζονται  οι συγκάτοικοι μιας πολυκατοικίας. Θα πεθάνουμε από το κρύο πολύ πριν πεινάσουμε, γιατί ο φόβος ότι οι γείτονες χρειάζονται τη ζέστη περισσότερο από μας, άρα μπορεί να επωφελούνται από το κοινό ταμείο παραπάνω από μας, μπορεί να μας οδηγήσει σε αργή και ασυνείδητη αυτοκτονία. Το κρύο της πόλης παγώνει μέσα μας τις ελπίδες για συνύπαρξη και συνεννόηση με τους πολύ κοντινούς γείτονες και συμπολίτες.

Συμπέρασμα: οι εφευρέτες των καλοριφέρ ήταν ανθέλληνες κι είχαν σκοπό να εξοντώσουν την ένδοξη φυλή μας.



Δημοσίευση σχολίου

Η ροκού και η άλλη

Μα πώς αφήνουν να γίνονται ροκ συναυλίες στο Ηρώδειο, αναρωτήθηκε η ροκ της παρέας, κάπως συγκλονισμένη από τη μίξη των ειδών. Α...