Μαγειρεύοντας για τους ντόπιους:
Στη Γαλλία, στο σπίτι των πεθερικών του, το αγορι μου, το καμάρι μου, φτιάχνει μελομακάρονα. Λίγο τσινισανε οι οικοδεσπότες που έχουν ζάχαρη τα μελομακάρονα, αλλά τους εξήγησε ότι είναι αρχαία παράδοση, μπαίνει και μέλι, ζάχαρη καρύδας και δεν ξέρω τι άλλο. Θα ήθελα να τους βλέπω όταν τα τρώνε.
Στην Αθήνα οι μαθήτριες μας στις Gefyres - μαγείρεψαν κάτι σπρινγκ ρολς που δεν έχω ξαναφάει, εννοείται, αφού δεν ξέρω να φτιάχνω, πού να τα βρω τα σπιτικά; Εξαφανίστηκαν εν ριπή οφθαλμού, περάσαμε σε ανώτερες σφαίρες γευσιγνωσίας.
Τι πιο νόστιμο από το φαγητό του μετανάστη που ψάχνει με τα ξένα υλικά να δείξει κάτι από την πατρίδα τους στους ντόπιους;
Να είμαστε καλά, να αγαπιόμαστε και να εκτιμούμε τον πλούτο που κουβαλούν οι άνθρωποι όπου πηγαίνουν κι όπου βρίσκονται.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου