Αμβούργο τον Αύγουστο

 Άπλα, η λέξη για το Αμβουργο, μια πόλη που δεν θα σκεφτόμουν να επισκεφτώ αν δεν έριχνε την ιδέα- και την πρόσκληση- ο Σταύρος Σταθουλόπουλος, που τον ευχαριστώ πολύ, άπλα και μεγαλείο. Θαυμάζοντας τα υπέροχα κτίρια των παλιών αποθηκών ένιωσα βαθιά το δέος που θα προκαλούσε -που ακόμα προκαλεί- η ανάδυση της ισχύος των εμπόρων, των αστών, των ναυτικών. Στην καρδιά της ο Αη Νικόλας, ναι, ο προστάτης των ναυτικών, πληγωμένος από τις βόμβες του 2ου Παγκόσμιου Πολέμου, αφημένος ερείπιο όπως η Kaiserkirche στο Βερολίνο, για να θυμίζει πάντα «το μεγάλο μας έγκλημα» όπως το διατύπωνε η παλιά μου φιλη η Μαργκρέτε, και γύρω όλα ωραία και μεγάλα καμωμένα να ανακαινίζονται και να απλώνονται ασταμάτητα. Σα να είναι ολόκληρο το Αμβουργο ένα μεγάλο καράβι που διαρκώς ετοιμάζεται για ταξίδι προς το μέλλον