Την ενέργεια και το χρόνο και την προσπάθεια που ξόδεψα στη νεότητά μου για να καταλαβαίνω περίπλοκες ιδεολογικές κατασκευές και να παρακολουθώ βαρετές συνεδριάσεις, οι οποίες τελικά περιέγραφαν το σταλινισμό, αν τις είχα επενδύσει σωστά θα είχα μάθει πιάνο, τουλάχιστον. Ή/ και μπαλέτο. Με την ενέργεια, την προσπάθεια, το χρόνο που ξόδεψα τα τελευταία πέντε χρόνια για να καταλάβω τις οικονομικές προεκτάσεις του ελληνικού συστήματος, θα είχα μάθει μια καινούργια ξένη γλώσσα. Αντ' αυτού κόντεψα να ξεχάσω κι αυτές που ήξερα.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Μια παρουσία…
Βράδυ στο Λαύριο. Στην προβλήτα του ρολογιού έχει ωραίο καφενείο, φυσάει, καθόμαστε. Αρχίζει ένα μηχανάκι να πηγαινοέρχεται μαρσάροντας. Σε ...
-
Ο γιος μου ο Ντίνος μου έστειλε ένα μήνυμα καθώς ταξίδευε με το τραίνο για το αεροδρόμιο του Λονδίνου, για να έρθει στην κηδεία της γιαγι... -
Μπούχτισα τους λυρισμούς των καταστροφολόγων. Έχουνε πάρει μια παραδοξολογία του Μπρεχτ και μας βάζουν φωτιά κάθε τρεις και λίγο. Και δεν υπ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου