Πόσο μου αρέσουν οι ξύλινοι φράχτες! Όμως το σπίτι μας είναι από τα τελευταία στο χωριό που έχει τέτοιο φράχτη. Χαλάνε εύκολα και είναι ακριβοί. Όλοι βάζουν μεταλλικούς, ή πέτρινους τοίχους, ή πεζουλάκια με δυο οριζόντιους κορμούς. Δεν ξέρω πόσο να αντέξει αυτός, είναι ήδη 25 ετών. Ο μαραγκός που τον έφτιαξε, ξάδερφος της μάνας μου, δεν ζει πια. Το ξυλουργείο του έχει κλείσει. Θα υπάρχουν βέβαια τεχνίτες, αλλά θα μπορέσουμε να τους πληρώσουμε όταν χρειαστεί; Πέρσι βάψαμε μόνοι μας ένα σωρό κάγκελα στην αυλή. Ετούτα όμως είναι πολλά, δεν ξέρω αν μπορούμε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου