Δευτέρα, 22 Φεβρουαρίου 2016

Αθήνα ως Παρίσι

Έμοιαζε κάποτε η Αθήνα με Παρίσι, με τον παριζιάνικο εαυτό της δηλαδή, ψιθυρίζει ο πίνακας της Κούλας Μαραγκοπούλου καθώς περιδιαβαίνουμε στην αίθουσα με τα λάδια της. Τα λάδια της τα χαρακτήρισαν εξπρεσιονιστικά, τις ακουαρέλες της ιμπρεσιονιστικές, μας λέει η Ελένη Κυπραίου που ξεναγεί στην έκθεση. Είμαστε στο μουσείο Μπουζιάνη, στη Δάφνη, ένα μικρό σπιτάκι όπου έζησε 25 χρόνια, δύσκολα και φτωχικά ο ζωγράφος. Το είχε διαλέξει επειδή είχε έναν ωραίο πλάτανο στην αυλή, τότε που η γειτονιά έμοιαζε με χωριό και λεγόταν Κατσιπόδι. Κάποια στιγμή ταξίδεψε και στο γυρισμό δεν βρήκε τον πλάτανο, τον είχαν κόψει οι γείτονες γιατί οι ρίζες του κατέστρεφαν τις αποχετεύσεις. Εκτοτε δεν καθόταν ο Μπουζιάνης στην αυλή, έβγαινε στο στενό, κι έτσι τον γνώρισαν κι οι γείτονες, αφού ήταν αρκετά μονόχνωτος και δεν είχε γνωριμίες ως τότε.
Η Κούλα Μαραγκοπούλου έμεινε στο σπίτι αυτό μαζί του έξι χρόνια, ως μαθήτρια και αργότερα ίσως σύντροφος. Τα πρωτα έργα της μοιάζουν πολύ με τα δικά του, στη συνέχεια καλλιέργησε δικό της στυλ. Ήταν από τις πρώτες γυναίκες που έβγαιναν και ζωγράφιζαν στο ύπαιθρο, αγάπησε πολύ την Ύδρα, και τη ζωγράφισε στα περισσότερα έργα της. Ήταν ψηλή, θεωρητικιά γυναίκα, δυνατή, με μπλε μάτια πολύ εντυπωσιακά. Παντρεύτηκε αργότερα τον ποιητή Μιχάλη Κατσαρό, από τον οποίο χώρισε κάποια στιγμή. Το ποίημα Η Θαλασσινιά, που μελοποίησε ο Μαρκόπουλος, σ' αυτήν αναφέρεται. Ήταν το τελευταίο παιδί της οικογένειας, γεννήθηκε μετά το θάνατο του πατέρα της, και τότε σε πολλά μέρη τα παιδιά αυτά τα ονόμαζαν Δράκους και Δρακούλες, από κει βγαίνει το Κούλα, μας εξηγεί η Ελένη Κυπραίου, θαυμάσια εθελόντρια ξεναγός.
Η φύση λοιπόν, η θάλασσα, το λιμάνι της Ύδρας και οι βάρκες, τα τοπία, αλλά και η Αθήνα, οι γωνίες της, οι οικοδομές που χτίζονταν τότε παντού με τους εργάτες να ανεβοκατεβαίνουν στις σκαλωσιές, ήταν τα θέματα της Μαραγκοπούλου, της οποίας βλέπουμε φωτογραφίες και κριτικές του έργου της σε προβολή μέσα στην έκθεση.

Ο Δήμος Δάφνης έχει αποκτήσει και το διπλανό σπίτι και δημιούργησε το μουσείο Μπουζιάνη, όπου θα εκτεθεί συλλογή με έργα του ζωγράφου σε λίγες εβδομάδες. Θα πάω οπωσδήποτε. Από ζωγραφική δεν ξέρω και πολλά, όμως εμπιστεύομαι τις φίλες μου, όπως έκανα σ' αυτή την περίπτωση.

Δημοσίευση σχολίου

Αλλο είναι το έπιπλο

Με ξάφνιασε το πάθος της αντίδρασης στο άρθρο του Καλύβα, περισσότερο από τις ίδιες τις απόψεις του, οι οποίες δεν θα φανταζόμουν, ε...