Αμετανόητος Ντον Τζοβάνι

O Don Giovanni της Λυρικής μου άρεσε πολύ, κι ας πήγα με επιφύλαξη. Συντελέστηκε το θαύμα, να ανακαλύπτεις νέα στοιχεία σε όπερα που την ξέρεις καλά, χωρίς να χάνεις τη συγκίνηση. Πραγματικά ήταν μια βραδιά που δεν χρειάστηκε καθόλου να χρησιμοποιηθεί η συγκατάβαση απέναντι σε ελληνικές δημιουργίες, μα καθόλου Θα συζήταγα μια λεπτομέρεια στο τέλος, στο γεύμα, εκεί που ο υπηρέτης ξαφνικά προσφέρει τις ηρωίδες στον ήρωα να τις φάει. Εκεί μόνο είχα αντίρηση, επειδή γενικά δεν βλέπω πουθενά στον Ντον Τζοβάνι να καταφέρνει να τις ρίξει τις γυναίκες. Είναι φήμη, είναι απειλή, αλλά μπορεί και να μην είναι αλήθεια. Με συγκλονίζει πάντα η τελευταία, μάλλον η προτελευταία σκηνή, που το φάντασμα του ζητά μετάνοια, κι εκείνος λέει Οχι! Αυτό το θάρρος.