Τετάρτη, 29 Μαΐου 2013

Έχετε πάει στο Εδιμβούργο;


Μου ήρθε κι εμένα πρόσκληση να υπογράψω να μη μιλήσει ο Γιώργος Παπανδρέου στο Εδιμβούργο. Μάλιστα τη συλλογή υπογραφών κάνει μια διεθνής οργάνωση που ξεκινά καμπάνιες για ελευθερίες, συνήθως. Αυτό δεν μπορείς να το πεις κίνηση για την ελευθερία, έστω κι αν αφορά τη δυνατότητα ενός μόνο προσώπου να μιλήσει δημόσια.
Την έστειλε μια φίλη αγαπημένη, και πάντα μου κοστίζει να λέω όχι σε αγαπημένες φίλες, γι αυτό έψαξα να βρω ελαφρυντικά: μήπως την καμπάνια την κάνουν επειδή δεν χωνεύουν τον Γιώργο για την προοδευτική πολιτική του σε σημαντικά θέματα, πριν γίνει πρωθυπουργός; προσπάθησα να βάλω ψύλλους στ' αυτιά της, και στα δικά μου. Της θύμισα τις προσπάθειες εξομάλυνσης στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και στη διαβίωση των μουσουλμάνων της Θράκης, για τα οποία εργάστηκε ο ΓΑΠ, την τόλμη που χρειαζόταν για να γίνουν τότε αυτά τα πράγματα που τώρα θεωρούμε αυτονόητα και λογικά. Εντάξει, όχι όλοι, εννοείται. Υπάρχουν πάντα αυτοί που θέλουν να ζούμε σε καθεστώς διαρκούς άμυνας απέναντι σε εσωτερικούς και εξωτερικούς εχθρούς, σε εγρήγορση, με το όπλο παρά πόδα, κλπ. Δεν θα μπορούσα να απαντήσω εύκολα και γρήγορα ότι η αντιπάθεια στο Γιώργο και η επιλογή του για αποδιοπομπαίο τράγο δεν έχει να κάνει με τις μοντέρνες αντιλήψεις του για ένα σωρό πράγματα που θα τα είχαμε ακόμα μπροστά μας, αν δεν είχε την αποφασιστικότητα να τα αλλάξει πριν προσαρμοστεί πλήρως στην ελληνική πολιτική νωθρότητα. Νομίζω αυτά δεν του συγχωρούν πολύ περισσότερο κι απο το μνημόνιο. Κι αυτά μπορεί να τα έκανε επειδή ακριβώς ήταν λίγο σκανδιναβός και λίγο αμερικάνος, εν αγνοία δηλαδή του πολιτικού κόστους και των υπολοίπων.
Με τα χρόνια έχω γίνει πονηρή, επιδεικνύω ροπή για κατασκευή δικών μου θεωριών συνωμοσίας. Με τον ίδιο τρόπο που φτιάχνω μόνη μου στο σπίτι την πίτσα και τη μακαρονάδα μου, όχι ακόμα ψωμί και γιαούρτι, γιατί να μην ερμηνεύω με δικά μου λόγια τις κινήσεις των άλλων, αντί να καταναλώνω έτοιμες, ανθυγιεινές, συσκευασμένες απο ανθρώπους που δεν θα τους εμπιστευόμουν ούτε για να σερβίρουν ένα σουβλάκι, θεωρίες συνωμοσίας; Απαξιώνοντας τον ΓΑΠ με τον βάρβαρο τρόπο που πιστεύουν πολλοί ότι σαν σουηδο-αμερικάνος δεν θα είναι σε θέση να αντιμετωπίσει, διότι τύποι σαν αυτόν είναι ευγενικοί και οι τσαμπουκάδες τους τσακίζουν, απαξιώνουμε και κάθε του κίνηση αναδρομικά, απο το opengov (αυτά μας μάραναν τους βαλκάνιους, εννοούν οι καγχάζοντες) μέχρι την κατάργηση της μπάρας και του πλέγματος αποκλεισμών στα θρακικά χωριά και κάθε προσπάθεια εκτόνωσης της έντασης με την Τουρκία. Και τα παρεμφερή.
Η σπιτική μου συνταγή είναι απλή: η υπερβολική κατακραυγή ίσως κρύβει κάτι άλλο από αυτό που φωνάζει, κι η υπερβολική σιωπή συχνά ξεσπάει κάπου αλλού από εκεί που φοβάται. Εννοείται ότι μπορείτε να ερμηνεύσετε τις απόψεις αυτές ως πρακτοριλίκια, μπορεί να με πληρώνει ο πάμπλουτος, αν και δεν ξέρω αυτά που εγώ μετράω θετικά, είναι ακόμα ωφέλιμο για κείνον να τα υπενθυμίζω;
Υπάρχει και κάτι άλλο. Σε κανέναν δεν αξίζει να στερείται το Εδιμβούργο. Αντί για υπογραφές, μαζέψτε λεφτά να το επισκεφθείτε. Το λένε Αθήνα του Βορρά, μην το ξεχνάτε αυτό.

Δημοσίευση σχολίου

Μικρή γαλλική επανάσταση

Τώρα εγώ, να σας πω την αλήθεια, τη θεωρώ μεγάλη, αλλά ας μην προκαλούμε, όσο γίνεται. Πολλοί συμπολίτες μας θορυβήθηκαν με το ζεύγος Μακ...