Κουράγιο σ εκείνους όπου στη ζωή των
Χρειάζεται να περπατούν σε τέτοια πεζοδρόμια
Ποτε από την Αθήνα μη κινούντες
Πίστεψαν ότι θα τους ακολουθεί η πόλις
Δεν έριξαν πίσω τους τη μαύρη πέτρα
Κι ας μην τους είχαν χτίσει γύρω τείχη
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Κολυμπι, κολύμπι, κολύμπ
Βάζω στο νερό το ποδαράκι μου, προσεχτικά, είμαι μεγάλη γυναίκα, κάνω δυο βήματα, φτάνει η δροσιά ως την καρδιά. Ταυτόχρονα είμαι έξι χρονώ...
-
Ο γιος μου ο Ντίνος μου έστειλε ένα μήνυμα καθώς ταξίδευε με το τραίνο για το αεροδρόμιο του Λονδίνου, για να έρθει στην κηδεία της γιαγι... -
Μπούχτισα τους λυρισμούς των καταστροφολόγων. Έχουνε πάρει μια παραδοξολογία του Μπρεχτ και μας βάζουν φωτιά κάθε τρεις και λίγο. Και δεν υπ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου