Όταν χτιζόταν μανιακά η Κυψέλη, σε κάθε πολυκατοικία έβγαζαν και δυο τρία μαγαζιά, για προίκα στη θυγατέρα που ιδανικά δεν θα χρειαζόταν να δουλέψει ποτε της. Το σχέδιο απέτυχε γιατί έγιναν τόσο πολλά μαγαζιά που έμεναν ξενοίκιαστα, εξού και αναγκάστηκαν γενικώς οι θυγατέρες να δουλέψουν. Και να που τώρα μαγαζιά ανοίκιαστα για πέντε δεκαετίες, γίνονται διαμερισματάκια, μπας και βγάλει εισόδημα η εγγονή της τότε θυγατέρας. Να το πω εγγλέζικο ή γιαπωνέζικο το σύστημα; Ασφυκτιούμε γενικώς, όπως η μουσμουλιά που ψήλωσε ανάμεσα στις πολυκατοικίες κι άδικα γεμίζει η καημένη μουσμουλα κάθε καλοκαίρι
Σάββατο 1 Ιουνίου 2024
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Μια παρουσία…
Βράδυ στο Λαύριο. Στην προβλήτα του ρολογιού έχει ωραίο καφενείο, φυσάει, καθόμαστε. Αρχίζει ένα μηχανάκι να πηγαινοέρχεται μαρσάροντας. Σε ...
-
Ο γιος μου ο Ντίνος μου έστειλε ένα μήνυμα καθώς ταξίδευε με το τραίνο για το αεροδρόμιο του Λονδίνου, για να έρθει στην κηδεία της γιαγι...
-
Μπούχτισα τους λυρισμούς των καταστροφολόγων. Έχουνε πάρει μια παραδοξολογία του Μπρεχτ και μας βάζουν φωτιά κάθε τρεις και λίγο. Και δεν υπ...

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου