Μια μέρα με βροχή πήρα τη φωτογραφική μου μηχανή και φωτογράφισα τα ρωμαϊκά μωσαϊκά στον Εθνικό κήπο. Σκέφτηκα ότι θα γυαλίζουν και θα φαίνονται τα χρώματα με τη βροχή, και πράγματι. Τα τόνισα και λίγο στον επεξεργαστή, να ξεχωρίσουν, να τα φανταστούμε όπως θα ήταν στην πολυτελή βίλα της ρωμαϊκής περιόδου, η οποία κράτησε πολύ περισσότερο από τον Χρυσό αιώνα του Περικλή, κι η Αθήνα ευημερούσε ως Οξφόρδη του αρχαίου κόσμου. Το μωσαϊκό είναι υπέροχο, κι αφού διατηρήθηκε τόσους αιώνες δεν θα πάθει τίποτε να μένει εκτεθειμένο έτσι. Καμιά φορά με πιάνει λίγη ανησυχία, αλλά μετά σκέφτομαι πολύ καλύτερα είναι εκεί από το να αποκλειστεί σε κανα μουσείο, ή αποθήκη ή οτιδήποτε. Μακάρι να βρέχει συχνότερα και να το γυαλίζει ωραία.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Advent
Κάποτε σε ένα ευτυχισμένο ταξίδι στο Βέλγιο, είχαμε βρει ένα ξύλινο παιχνίδι, γερμανική σπεσιαλιτέ μάθαμε μετά. Φτιάχνουν τέτοια ανθρωπάκια ...
-
Έχω μόνο μία φωτογραφία του μπαμπά μου παιδί. Δεν ξέρω πότε έχει τραβηχτεί ακριβώς, ούτε πού βρίσκεται. Δε γράφει τίποτα επάνω το μικ... -
Φθινοπωριάζει κανονικά, σαν άλλοτε ή σαν τώρα, που ο βοριάς επεκτείνεται ως τα τέλη Σεπτεμβρίου ενώ όφειλε να αποσυρθεί ήδη από τα τέλη Αυγ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου