Πέμπτη, 4 Μαΐου 2017

Βιολιστής στη στάση



Μια συγκεκριμένη στιγμή της βραδιάς γεμίζει η συνήθως άδεια Πανεπιστημίου από κόσμο που περιμένει στις στάσεις, παίζει κι ο βιολιστής ακουμπώντας στα μάρμαρα που τα ξανάφτιαξαν, έχει κάτι από άνοιξη ο αέρας, χαλαρώνουμε δίπλα στις άγρια κουρεμένες νεραντζιές, σα να αποκτά νόημα το σκηνικό της πόλης που συνήθως λάμπει ξεκρέμαστο κι ακατανόητο, τόσο καλοφτιαγμένο μέσα στην ασχήμια που το αποφεύγουμε συστηματικά

Δημοσίευση σχολίου

Θλάση στο στέρνο και διάβασμα

Xτες το μεσημέρι γυρίζοντας στο σπίτι πέτυχα ένα τρόλεϊ με φρένα χάλια. Δυο τρεις φορές φρέναρε απότομα, και στρίβοντας στο Μουσείο, για ...