Τόσες χώρες, κάθε μαθήτρια κι απο μία! Κι η δασκάλα τη δική της βέβαια. Μόνο μαθήτριες, σήμερα δεν ήρθαν οι δυο νεαροί συμμαθητές, θα είχαμε δυο ακόμα χώρες να γράψουμε στον πίνακα. Μικρή η αίθουσα στη βιβλιοθήκη του We need books που μας φιλοξενεί, αλλά μεγάλη η χαρά μου που ξανάρχισα τη διδασκαλία μετά από μια χρονιά σκέτης γραμματειακής υποστήριξης, φαίνεται νομίζω στη φωτογραφία.
Γιατί τόση χαρά, αναρωτιέμαι ενίοτε, γιατί μου δίνει τέτοια ευχαρίστηση αυτή η διαδικασία; Έχω άγχος συχνά, κάνω καλά το μάθημα, μαθαίνουν κάτι οι μαθητές μου, καταλαβαίνουν τι λέω, βαριούνται πολύ, ή μόνο λίγο; Δεν έχω αναλύσει όλους τους λόγους. Μ' αρέσει να κάνω τη δασκάλα, μ' αρέσουν και τα ελληνικά, μ' αρέσουν οι άνθρωποι, μ' αρέσει η ελπίδα της προόδου, διάφορα τέτοια όλα μαζί, μ' αρέσει η κι αυτή η ανακατωσούρα, να μην είμαι εντελώς σίγουρη τι απ' όλα περισσότερο μ' αρέσει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου