Η Παναγία των Παρισίων θα ξαναφτιαχτεί, τα παιδάκια της Αφρικής που θα επιβιώσουν από τους λιμούς, θα μπορούν να πηγαίνουν να τη βλέπουν όταν μεγαλώσουν και γίνουν μετανάστες, ή κάνουν τουρισμό. Το Αττικόν πάλι, όχι, αυτό δεν φαίνεται ότι θα ξαναφτιαχτεί, οι ιδιοκτήτες των οικοπέδων δεν τα βρίσκουν με τους δωρητές, ή με το δήμο, ή με δεν ξέρω ποιον, και τα παιδάκια δεν θα μπορούν να πηγαίνουν σινεμά στο Αττικόν και να σηκώνουν το κεφάλι να βλέπουν το ταβάνι του, είτε της Αφρικής τα παιδάκια, είτε της Αθήνας τα παιδάκια. Κανένα παιδάκι, ούτε και μεγάλος.
Παρασκευή 19 Απριλίου 2019
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Εορτή ανεύρετος
To Πάσχα κάτι με πιάνει, κάτι σαν θρησκευτική κρίση, ένα είδος αδήριτης ανάγκης να συμμετέχω σε τελετουργίες, μα Επιτάφιο, μα Ανάσταση, ακό...
-
Ο γιος μου ο Ντίνος μου έστειλε ένα μήνυμα καθώς ταξίδευε με το τραίνο για το αεροδρόμιο του Λονδίνου, για να έρθει στην κηδεία της γιαγι...
-
Έχω μόνο μία φωτογραφία του μπαμπά μου παιδί. Δεν ξέρω πότε έχει τραβηχτεί ακριβώς, ούτε πού βρίσκεται. Δε γράφει τίποτα επάνω το μικ...


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου